Lew - król zwierząt

Król zwierzat

Piętnaście tysięcy lat temu lew zamieszkiwał Afrykę, południe Europy i region środkowego Wschodu, aż po Indie. Polowano nań tak często, że w Azji dzisiaj prawie w ogóle nie występuje. Żyje ich około stu pięćdziesięciu na północ od Bombaju, w lesie Gir. Pomimo tego, że lew jest gatunkiem objętym ochroną, grozi mu zagłada, gdyż terenów, w których żyje, jest coraz mniej. Lew spotykany w Azji jest bardzo podobny do afrykańskiego, nieco mniejszy, sierść ma gęstszą, ale grzywę nie tak obfitą,

W zagrożeniu


Już w czasach Imperium Rzymskiego łapano je i wykorzystywano w cyrkach. W XIX wieku zostały wyniszczone przez kolonizatorów. Żyjące na wolności lwy przylądkowe wytępiono w 1865 roku, a lwy berberyjskie z okolic gór Atlasu w 1920 roku. W czasach nam współczesnych lwy zamieszkują wszystkie sawanny i regiony, które ciągną się wzdłuż pustyń. W parkach Afryki Wschodniej i niektórych krajach Afryki Zachodniej - takich jak Republika Środkowoafrykańska, Nigeria Kamerun - występują jeszcze dość licznie. Mimo to lwy afrykańskie są zagrożone, gdyż zwierzyny, na którą polują jest coraz mniej, o same lwy podają łupem kłusowników.

Lwica w wyskoku

Król zwierząt


Jest to wspaniałe zwierzę z rodziny wielkich kotów. Mierzy do jednego metra wysokości. Ubarwienie sierści przechodzi od jasnego piasku do koloru płowego, o nawet brunatnego. Ciemniejszy na czole i grzbiecie, jaśniejszy na podbrzuszu. Szerokie łapy uzbrojone są w silne wysuwane pazury. Uszy - ma okrągłe. Oczy - koloru brunatnego. Ogon samca zakończony jest chwastem, który kryje cos w rodzaju zrogowaciałego kolca. Ryki lwa można usłyszeć zwłaszcza o zmierzchu. Słychać je w promieniu ośmiu kilometrów. W ten sposób zaznacza swoje panowanie i wyraża zadowolenie z powodu pełnego żołądka.

W rodzinie


Odpoczynek Lew jest zwierzęciem stadnym. Prawie nigdy nie żyje samotnie - zawsze w parze lub w rodzinie. Rodzina liczy od jednego do siedmiu dorosłych samców - braci lub kuzynów, od czterech do dwunastu dorosłych samic - sióstr lub kuzynek i kilka małych. Ale w niektórych regionach spotyka się stada liczące 20-25 sztuk. W grupach polują na większą zwierzynę, na bawoły, a nawet żyrafy. Gdy rodzina jest zbył liczna, dzielą się na mniejsze grupy. Z nieznanych przyczyn rodzina niekiedy opuszcza samca. Jego życie staje się ciężkie, gdyż trudno mu polować w pojedynkę. Inne grupy nie akceptują go, może odżywiać się tylko resztkami z ich pożywienia. Stare samice - wprost przeciwnie - pozostają w rodzinie i mogą jeść z innymi samicami. Jeśli rodzina jest za duża, młode samice są przepędzane.

Wspaniała grzywa


Samiec lwa jest jedynym przedstawicielem rodziny kotów, który posiada grzywę. Długo sądzono, że grzywa chroni go przed ostrymi pazurami innych osobników. Myślano również, że niektóre lwy nie posiadają jej wcale. W rzeczywistości utraciły ją w gęstych i kolczastych zaroślach. W zależności od regionu grzywy są małe lub bardzo okazało. Istnieje sześć odmian lwa: berberyjski - z okolic gór Atlasu, przylądkowy, senegalski, indyjski, kafanga, perski. Nieznacznie różnią się od siebie: lew berberyjski ma czarną grzywę wokół głowy, szyi, klatki piersiowej i brzucha; grzywa lwa z terenów Afryki Zachodniej i Centralnej jest o wiele mniej gęsta. Lwy żyjące w Kenii moją na całym ciele okrągłe brązowe plamy.

Terytorium lwa


Powierzchnia waha się od 20 do 400 km2, w zależności od wielkości grupy i obfitości zwierzyny. Im mniej zwierząt, tym większe terytorium. Obszary rodzinne mogą na siebie zachodzić, ale każdy z nich posiada strefę zarezerwowaną tylko dla jednej rodziny. Lwy nigdy nie opuszczają swych terenów. Lubią przebywać w rumowiskach skalnych lub gęstych zaroślach. Chętnie odpoczywają w cieniu drzew na termitierach. Lwy, które żyją w jednej rodzinie, wiążą solidarność. Wspólnie patrolują swój obszar; granice zaznaczają moczem, Razem walczą z obcymi samcami. Lwy i lwice osiągają wiek dojrzałości seksualnej między trzecim a czwartym rokiem życia, Nie mają ustalonego okresu godów; samico akceptuje samca wielokrotnie w ciągu roku. Przerwy w okresach rui mogą trwać od dwóch tygodni do kilku miesięcy. Lwy należące do tej samej rodziny nie walczą między sobą o jedną samicę; gdy samica jest w okresie rui, akceptuje jednego z nich. Oddala się ze swym wybrankiem, ocierając się o jego ciało. Łagodnie mruczy i, wznosząc ogon, przybiera pozycję sfinksa. Samiec układa się na niej, chwyta kłami za kark i wydaje z siebie ryk. To nie trwa dłużej niż dziesięć sekund. Lew błyskawicznie się wycofuje gdyż samica zawsze rzuca się na niego z pazurami, a potem przewraca się na grzbiet i chwilę odpoczywa. Para pozostaje ze sobą od dwóch do pięciu dni.

Narodziny lwiątek


Po 14 tygodniach, z dala od grupy, w gęstych zaroślach rodzą się 2-3, czasami cztery lwiątka. Są wielkości kotów cale pokryte ciemnymi plamami. Oczy otwierają między trzecim a piętnastym dniem po urodzeniu. W trzecim tygodniu wyrastają im mleczne zęby, Na łagodne, przywołujące pomruki samicy małe odpowiadają ostrym piskiem. Przez pierwsze trzy miesiące życia lwiątka piją tylko mleko matki. Przepychają się przy jej brzuchu, by dostać się do jednego z czterech sutków. Silniejsze odpychają słabsze, ale nie rezygnują i biegną do innej samicy z grupy; tak lwice matki wymieniają się między sobą dziećmi.

Lwiątka

Delikatne lwiątka


Większość z nich ginie w młodym wieku. Gubią się lub padają ofiarą hien i panter. Inne znowu zabijane są przez obce samce, które obejmują w posiadanie grupę. Eliminując lwiątka, obce osobniki mogą toczyć się z lwicami, Najczęściej jednak młode padają z głodu. Dopuszczane są do jedzenia dopiero wtedy, gdy wszyscy członkowie rodziny zaspokoją głód. Niestety, zazwyczaj nic już z uczty nie pozostaje.

Dorastanie


Mimo iż małe pija mleko do szóstego miesiąca życia, liżą krew i zaczynają przeżuwać mięso już w trzecim miesiącu. Gdy ukończą ósmy miesiąc towarzyszą rodzicom w polowaniach i chwytają mniejsze zwierzęta. Po roku w miejsce zębów mlecznych wyrastają im zęby stałe. Samce są większe od samic. Gdy lwiątka osiągną drugi rok życia, samica znowu będzie mogła mieć małe.

Opiekuńcza matka


Lwy śpią od 16 do 20 godzin dziennie. Podczas odpoczynku samicy małe bawią się gryząc pędzelki jej włosów, rosnących na końcu ogona. Wspinają się na jej grzbiet, po czym zjeżdżają na pośladkach no ziemię. Matka jest bardzo wyrozumiała, nawet wtedy, gdy gryzą jej uszy. Na ogół lwica jest dobrą matką. Przez sześć pierwszych tygodni chowa małe w zaroślach. Przenosi je, gdy są zagrożone i żarliwie broni przed atakami samców z grupy, panter, hien i przed człowiekiem. Ale zdarza się również i tak, że samica porzuca swoje pierwsze potomstwo.

Lwiątka 2

Czas na przygodę


Po skończeniu trzech lat samce są przepędzane z rodziny, która je wychowała. Maja już pokaźne grzywy. Żyją wspólnie w małych grupach przez rok lub dwa lata. Potem próbują zająć miejsce innych samców no czele obcych stad. To prowadzi do poważnych starć. Atakowane lwy zawsze bronią się zaciekle, ale w końcu są eliminowane przez młodsze i silniejsze samce, które staną się teraz nowymi reproduktorami. Gdy samce osiągną wiek między trzecim a czwartym rokiem, zdobywaniem pożywienia zajmują się wyłącznie samice, które najczęściej polują bardzo wcześnie rano lub o zmierzchu. Zebry, antylopy i gazele to ich ulubione zdobycze. Lwice zabijają przede wszystkim młode i słabe zwierzęta, co zapobiega rozprzestrzenianiu się epidemii. Jeśli w sawannie znajdą padlinę - zwłoki zwierzęcia, zjadają je z równym apetytem. Gdy brakuje pożywienia, lwy chwytają szczury, ptaki, gady i pasikoniki. Zjadają nawet owoce, które znajdują na ziemi. Niekiedy uda im się wygrzebać z ziemi guźca ukrytego w norze.

Czaty


Lwica wykrywa swą ofiarę węchem lub wzrokiem. Porusza się cicho jak kotka. Ponieważ antylopy są o wiele szybsze, musi podejść do nich jak najbliżej. Czołga się powoli w ich kierunku, do połowy ukryta wśród traw. W odległości dwudziestu metrów zatrzymuje się zastyga w bezruchu. Nagle rzuca się i w ciągu poru sekund dopada zdobyczy. Może biec z prędkością do 60 km/h, ale tylko na dystansie kilkudziesięciu metrów. Jej atak udaje się raz no pięć prób.

Lwica

Sztuka zabijania


Lwica skacze na ofiarę w pełnym biegu i przewraca. Mocną paszczą chwyta za szyję i już nie puszcza. Uderzeniem łapy miażdży kręgi szyjne. Niekiedy chwyta za nozdrza i ściska, aż do uduszenia. Cały rytuał ogląda grupa młodych lwów. Najtrudniejszym punktem nauki jest sztuka zabijania ofiary. Lwica porzuca zdobyta zwierzynę, wprowadzi teraz do akcji młode osobniki, które przy pomocy swych ostrych kłów zakończą polowanie.

Lwi apetyt


Lwy ucztują przez wiele godzin. Dorosła samica potrzebuje średnio pięciu kilogramów mięsa dziennie, samiec siedmiu. Lwy nie polują każdego dnia, dlatego często są głodne. Wygłodzone - jednorazowo potrafią pożreć do 30 kg mięsa. Samce jedzą pierwsze. Wybierają wnętrzności i pysk. Potem do zdobyczy dopuszczane są lwice, a na końcu młode.

Lwi apetyt

Burzliwe biesiady


Lwy walczą zaciekle o kęsy mięsa ze zdobyczy. Ryczą, prychoją i gryzą się nawzajem. Zdarza się, że w czasie takich kłótni giną lwiątka, pogryzione przez współbiesiadników. Na uboczu każdy lew rozszarpuje swój kawał mięsa. Wąsy ociekają im krwią. Najadają się do tego stopnia, że brzuchami dotykają ziemi. Ucztują przy zdobyczy, dopóki nie pozostanie z niej skóra i kości.

Uwaga na sępy


Lwy opuszczają żerowisko i udają się do wodopoju. Na zdobycz rzucają się sępy, które, usadowione na drzewach, tylko czekają na ten moment, Żarłocznie rozszarpują kawałki mięsa. Hieny również przebywają w pobliżu, ale pomrukiwanie lwów powstrzymuje je. Gdy jest ich więcej, same warczą i pokazują kły. Lwice muszą się mieć na baczności, bo hieny mogą zaatakować grupowo, Wtedy lwice zmuszone są do ucieczki.

Ludojady ?


Najczęściej lwy pożerające ludzi to ranne lub stare osobniki, które nie mogą już polować. Ale są lwy, które polują na ludzi. Wystarczy, że raz zjadły człowieka, który umarł z głodu lub był chory, albo zaatakowały wieśniaka, bo nie udało im się polowanie, by zasmakować w ludzkim ciele. Pod koniec ubiegłego wieku dwa lwy pożarły wielu budowniczych linii kolejowej między Ugandą a Kenią.