 Pięćset lat temu żyła na obszarze rozciągającym się od Alaski po południową Argentynę. Puma zawdzięcza swą nazwę Inkom. Później utworzono nazwy; kuguar, górski lew, lew z Ameryki. W XVI wieku konkwistadorzy nazywali ją: "przyjaciel chrześcijanina", gdyż nie atakowała ludzi. Cały okres zdobywania Zachodu to czas prześladowania pumy przez hodowców bydła - wyznaczono nawet cenę za głowę pumy. Jedynym ratunkiem była ucieczka w niedostępne regiony, gdzie puma stała się bardziej dziko. Dziś ten gatunek jest zagrożony. W Ameryce Północnej puma już prawie nie występuje, żyje jeszcze w Ameryce Środkowej i Południowej. Puma ma jednolitą sierść, która z koloru rudego przechodzi w beż, aż po brunatny odcień. Przednia część szyi i klatka piersiowa są jaśniejsze, a koniec ogona - czarny. Wydaje odgłosy przypominające prychanie i miauczenie.
Ciepłe i zimne krajePuma może żyć w zimnych losach Kanady, na śnieżnych szczytach Gór Skalistych - do wysokości 4500 m n.p.m. na wysokich równinach Kordylierów i w Andach, na pampie argentyńskiej i w gęstych puszczach Amazonii. Znosi nawet gorące pustynie Arizony. Dociera do bagien Parku Narodowego Everglades na Florydzie; pokonuje bez trudu rzeki, gdyż pływa tak dobrze, jak pies. Pumy górskie i z Patagonii ważą ponad 100 kg, cieplejszych okolic - około 50.
Atleta i myśliwy
Prawie bez rozbiegu puma potrafi skoczyć na gałąź zawieszoną siedem metrów ponad ziemią. Na ziemi wykonuje skoki dziesięciometrowe. Z drzewa na drzewo i w gąszczu liści, ściga w amazońskich lasach stada małp saimiri i wyjców. W Górach Skalistych poluje no łosie, dzikie kozy i barany, które nie są łatwą zdobyczą. Są zwinne i potrafią się bronić. W Ameryce Południowej puma poluje na dzikiego kuzyna udomowionej lamy - guanoko. Zjada ssaki wielkości od myszy do jelenia.
Atak na jelenia
Delikatne potomstwoRozmnażanie odbywa się przez cały rok. W Ameryce Północnej małe rodzą się zazwyczaj w lecie. Samiec i samica chodzą razem, śpią blisko, jedno obok drugiego. Ruja u samicy trwa zwykle 9-15 dni. Po trzech miesiącach przy chodzi na świat 1-6 małych pum. Gdy jest ich zbyt dużo, matka nie jest w stanie wszystkich wykarmić. Najsłabsze zginą. Samica wybiera trudno dostępne wgłębienia, na przykład urwiste zbocza, które skutecznie chronią ją i potomstwo przed niedźwiedziami i wilkami. Po urodzeniu małe pumy są wielkości młodych kotów domowych. Mają cętki jak lwiątka i ogony w pierścienie.
Odkrywanie tajników polowaniaPotomstwem opiekuje się tylko samica. Już w piątym tygodniu małe zaczynają próbować mięsa, ale mlekiem odżywiają się aż do szóstego miesiąca. Matka znosi im upolowane zające, wiewiórki, ptaki, Szybko przybierają na wadze. Sierść zmienia im się i staje się jednolita, jak u rodziców; tylko koniec ogona pozostaje czarny. Młode pumy towarzyszą matce w polowaniu. Uczą się przy niej wytrzymałości, wspinają się po skałach, przeskakują górskie potoki. Na samym początku samica pomaga im pokonywać przeszkody, chwytając za skórę na karku. Dopiero po roku, czasami po dwóch latach, samica zostaje same. Młode nigdy już do niej nie powrócą. Puma może żyć 15-16 lat. Stare osobniki, tak jak stare rysie, często gubią zęby.
Rodzinne terytoriumPuma jest bardzo ostrożnym zwierzęciem. Żyje samotnie. l samiec, i samica posiadają oddzielne terytoria. Samiec od 9 do 50 km2, samica od 5 do 20 km2. Obszary samców nie zachodzą no siebie, ale mogą wkraczać w obszary samic. Samiec zna każdy zakamarek swojej posiadłości i, podobnie jak tygrys, rozgrzebuje ziemię u stóp drzewa lub wznosi z ziemi małe wzgórki, które opryskuje moczem. Pumy rzadko ze sobą walczą; raczej unikają spotkań, gdy tylko wyczują swój zapach. Obszar pumy zachodzi czasami na terytorium jaguara, ale zwierzęta nie polują w tych samych stronach. |